• Welk geheim heeft de deurklopper voor Ger van Emmerik?

    Joep Derksen / Writing4U.nl

Van Dalton tot marinier

OUDE WETERING Een deurklopper als symbool, wie hij als persoon is. Dat vraagt natuurlijk om een toelichting van Ger van Emmerik (SVKB).

Joep Derksen

DEURKLOPPER ,,Dit is de deurklopper van mijn ouderlijk huis op het Noordeinde. Het symboliseert de manier waarop ik ben opgevoed en zoals ik ben. Het staat voor toegankelijkheid en altijd open zijn voor andere mensen. Dat waren mijn vader en moeder ook. Iedereen liep altijd binnen; we hadden een voetbalveter door de brievenbus hangen, waardoor je zo binnen kon komen. Als mensen wilden, gingen ze mee eten. Zo gastvrij probeer ik ook te zijn, alleen is het jammer, dat je tegenwoordig je huis moet afsluiten met dubbele sloten ter voorkoming van inbraak. Ik maak me daar geen zorgen over, maar doe wel mijn deur op slot.''

JEUGD Van Emmerik (59) heeft veel mooie herinneringen aan zijn jeugd. ,,We hadden het niet breed, maar mijn ouders hebben alles er uit gehaald wat er in zat. We hadden vijf jongens en mijn vader werd vrij jong afgekeurd, vanwege een hernia. We zijn vroeger bijna nooit op vakantie geweest, behalve een keer naar Vierhouten. Dat was niet erg, want we waren toch altijd buiten aan het spelen; in mijn jeugd heb ik veel genoten. Bijna iedere dag voetbalden we op de Noordhoek en mijn schooltas met boeken heb ik goed gebruikt. Als doelpaal.'' Van Emmerik was de oudste van vijf broers en samen gaan ze nog altijd altijd op stap: darten, biljarten en een hapje eten. ,,Ze noemden ons de Daltons en we hebben zelfs onze eigen Daltons T-shirts!'' En wie was Joe en wie was Averell? Hij lacht: ,,Daar zijn we nooit achter gekomen!''

OPLEIDING Van Emmerik maakte zijn MAVO-opleiding af, maar had het toen wel bekeken met dat leren. Diploma's heeft hij later gehaald in zijn avonduren. Hij besloot zich, samen met zijn broer Hans, aan te melden voor de Mariniersopleiding. Samen met vele honderden anderen; daar haalden maar vijf de selectie, waaronder Ger en Hans. ,,Die opleiding heeft geen man van mij gemaakt, maar me wel gevormd. Ik was 19 toen ik bij de Marine ging en had nog geen idee, wat ik wilde worden. Zo had ik mooi vier jaar de tijd om dat te gaan bedenken. In de tussentijd leerde ik saamhorigheid, verantwoordelijkheid, acceptatie en collegialiteit.''

ARCHIEFMEDEWERKER Waarom bent u niet bij de marine gebleven? ,,Ik had een motorongeluk, dus het zou op het nippertje zijn of ik de keuring zou halen. Maar los van dat ongeluk zou ik er al uit gegaan zijn. Ik was een goede marinier, maar wist dat ik daar niet gelukkig zou worden tot mijn 50ste.'' Van Emmerik kreeg een baan als archiefmedewerker bij Maritieme Historie; ineens zat hij tussen de papieren pagina's; ,,Die overgang was wel pittig.'' Na vijf jaar kon hij echter bij het gemeentehuis van Alkemade terecht als eerste medewerker: ,,Dat was lekker dichtbij en het scheelde anderhalf uur per dag aan reistijd.''

BRANDWEER Ook is Van Emmerik ruim twintig jaar lid van de vrijwillige brandweer geweest. Maar één ding is hem nooit gelukt: ,,Bij een oproep was ik altijd heel snel. Ik zat in het gemeentehuis en was maar honderd meter van de kazerne, maar toch waren er altijd een of twee mensen eerder dan ik aanwezig.'' Hij lacht: ,,Dat heb ik mezelf kwalijk genomen.''

HUWELIJK Op het werk leerde hij Wendy kennen; samen kregen ze twee dochters, maar trouwen daar had zijn partner geen trek in. Ze bleek echter een grote verrassing voorbereid te hebben. ,,Op de dag, dat ik afscheid nam van mijn werk op het gemeentehuis, kwam er een brandmelding. In mijn uitrusting ging ik daar naar toe, waarop ik ten huwelijk werd gevraagd en we gelijk trouwden. Het was op een vrijdag de dertiende.''

DWERGPAPEGAAIEN Het interview wordt onderbroken door een van de vijf dwergpapegaaien in de kamer. ,,Het gekrijs went op een geven moment.'' Van deze vogels geniet Van Emmerik, net als zijn bezoeken aan Dutch Valley,de Zwarte Cross en de vele vakanties.. Hij zette zijn eerste stappen in de politiek al in 2002; voor Mooi Alkemade, dat indertijd een absolute meerderheid in de raad had. Toch ging de politieke besluitvorming niet gemakkelijk, herinnert hij zich.

FUSIE ,,We waren allemaal nieuw in de politiek en voordat je inhoudelijke kennis hebt, ben je wat verder. We zijn door de oppositiepartijen een aantal keren flink aangepakt.'' Kort voor de gemeentelijke fusie in 2009 werd Mooi Alkemade samengevoegd met Gemeentebelangen uit Jacobswoude samengevoegd tot een nieuwe partij: Samen Voor Kaag en Braassem (SVKB).

SPIJT Van welk politieke besluit heeft Van Emmerik het meeste spijt? ,,Wij namen het initiatief voor de ontwikkeling van Braassemerland. Dat was in de tijd, dat de economie nog goed ging. We wilden per jaar een beperkt aantal huizen ontwikkelen, maar werden door de ontwikkelingen achterhaald.'' Hij krijgt het even moeilijk: ,,Ik heb er om gejankt. Echt, ja. Godsamme. Niet toen die crisis er was, maar later. Ik vroeg me af, wat het moment was, dat we het verlies van al die miljoenen euro's hadden kunnen voorkomen of beperken. Ook al waren we rond die tijd oppositie. Nog altijd zitten die 45 miljoen euro aan Nuon-gelden in dit project: dat geld krijgen we niet meer terug, terwijl we er heel mooie dingen van hadden kunnen doen.''

DIEET Het leven lacht Van Emmerik toe momenteel, maar hij werkt er zelf ook hard aan. Zo volgt hij nu een C9-kuur, waarbij je bewust en gebalanceerd gaat eten.. Bananen en brood komen nauwelijks meer op zijn bord te liggen; deze zijn vervangen door fruit met yoghurt. Daarnaast tennist en fietst hij veel. ,,Een biertje af en toe laat ik niet staan, maar ik ga niet zo veel meer Chinezen.''

LAATSTE TERMIJN Wat is het grootste misverstand over politici? ,,Dat heel veel inwoners niet beseffen hoeveel werk de politiek met zich meebrengt. Dan gaat het niet alleen om het aantal uren, dat je vergadert. Maar ook al de tijd die je steekt in het doorlezen van de stukken.'' Van Emmerik is bezig met zijn laatste termijn als raadslid. Hebt u angst om te stoppen? ,,Nee. Dit is mijn laatste kunstje, al zal ik sommige dingen wel missen. Zoals het praten met anderen in het dorp over actuele gebeurtenissen.''