• Lem

Ron … om te lachen

NIEUWE WETERING Samen met Sander van Egmond onderzoekt onze correspondent Ron van der Lem het fenomeen 'humor'. Wat is de feitelijke definitie daarvan? Wie bepaalt wat leuk is en wie betaalt uiteindelijk de rekening hiervoor? In zijn wekelijkse rubriek waarbij hij ergens aan het werk is of coacht, zit er deze week een wel heel wonderlijke vogel tegenover hem. Een K&B-ster-in-wording, nu al bekend van Youtubekanaal #sanderzoekthetuit.

Ron van der Lem

En beste mensen, we zitten deze week op het zonnige terras van De Parel; het etablissement schuin onder de Leimuiderbrug. De 21-jarige Nieuwe-Weteringer Sander van Egmond legt mij uit hoe je de gasten op het terras in opperste verwarring kan brengen door en public een terrasbloem op te eten. En daarbij het nadrukkelijke verzoek een hapje mee te eten. Want daar gaat het Van Egmond om: als student aan de toneelacademie in Maastricht wil hij zijn publiek ontregelen en nieuwe vormen van humor uitproberen door de grenzen er van op te rekken. Hij krijgt daar alle gelegenheid voor binnenkort, want samen met 'knuffel Brabander' Reinout Bongers gaat hij een avondvullend cabaretprogramma verzorgen in de Alkeburcht in Roelofarendsveen. Op 4,5, en 6 januari om precies te zijn. Kaarten kosten 7,5 euro en zijn verkrijgbaar bij Veenerick en Primera Domien Koek. De show van Bongers en Van Egmond gaat heten 'Wij betallûh heulemal nergus meer vor!'. Van Egmond nippend aan een cappuccino: 'We hebben deze show inmiddels vier maal gespeeld. In Maastricht, waar ik momenteel woon. Het is ons gelukt veel stof te doen opwaaien. Met name voor buitenstaanders, het gewone publiek dus, was het een bijzonder leuke ervaring. Meer en meer bezoekers kwamen er op af. Voor onze mede-studenten en docenten was het moeilijker te doorgronden. We houden ze namelijk een spiegel voor; we nemen het toneel zelf op de hak.…'

Van Egmond glundert niet alleen bij het uitspreken van deze woorden. Hij glundert een uur lang tijdens ons gesprek. We kennen elkaar vanuit het 'Maestro-project' . De Veense dirigentcompetitie van vorig jaar die Van Egmond glansrijk naar zijn hand zette met al zijn bühne-talenten. Nu zitten we na een paar happen bloemen, te bomen over het wel en wee van humor. 'Mijn definitie van humor is dat het er niet is!', flapt hij er spontaan uit. En zo is het uiteraard ook. Wat de ene persoon leuk vindt, geldt niet voor de ander. We praten beiden vol enthousiasme over de geniale vondsten van Toon Hermans, Hans Teeuwen en Theo Maassen. Van Egmond zou ook willen uitgroeien naar dat niveau. Dat vindt hij toch echt het leukste. En dat terwijl hij de regisseuropleiding volgt op de academie en zich zodoende verdiept in grootheden als Theu Boermans (Nationale Theater) en Ivo van Hove (Toneelgroep Amsterdam). De show die hij samen met Bongers in januari in zijn geboortegemeente geeft, bevat echter een cabaret-invulling. Sketches en liedjes dus. Ze handelen met name over ambities, frustraties en … liefde. 'Ik ben benieuwd hoe het publiek van hier het gaat ervaren. Publiek kan zo verschillen namelijk. Je hebt meegaand publiek, dwars publiek en zelfs een mengeling van beide. Ik merk het vaak al bij opkomst of ik ze mee heb…' Ik heb er alle vertrouwen in dat dat gaat lukken. Van Egmond vertoont een beetje een Pietje Bel-achtige aanblik. Je laat je makkelijk meevoeren in zijn streken. Toch bedriegt de schijn een beetje. Hij is minder braaf dan je denkt. En tipje van de sluier: bij de show in januari leggen de studenten hun ziel bloot en doen ze alles wat god verboden heeft. Laat ik het hierbij laten en u allen aanraden naar de show te komen. De K&B-Maestro moet nu afscheid nemen van me, want zijn nieuwe liefde staat op Schiphol te wachten. We schudden de handen. Ik ga vervolgens even afrekenen en vraag af hoe de show ook alweer heette. 'Wij betallûh heulemal nergus meer vor!', is het toch? Grrrrr… ben ik er toch weer ingetuind!