Ron gaat voor de baan

Deel 6 - Werken bij Straathof in Nieuwe Wetering

Onze reizende reporter Ron van der Lem probeert zijn pecuniastand aan te sterken door in ieder dorp van Kaag en Braassem bij een bedrijf of organisatie zijn handen uit de mouwen te steken. In deel 6 neemt hij de autobranche van Nieuwe Wetering onder de loep.

Ron van der Lem

Waarom heet een bedrijf vakgarage en niet gewoon garage? Proberen de eigenaars de boel letterlijk en figuurlijk op te krikken? Die vraag neem ik me voor als eerste te stellen als ik bij ze binnenkom. Ik ben op de fiets wanneer ik dit bedenk op weg naar mijn nieuwe betrekking. Het regent pijpenstelen. Waarom heb ik mijn wagen uitgeleend aan mijn zoon? Hoe dom kan je zijn.

Het ontvangst is hartelijk. Alle aanwezige medewerkers steken hun hand omhoog en bedrijfsleider Mathé Straathof neemt me mee naar een kantoor waar hij normaliter onderhandelt met de klant. Hij heeft een aardig en wat ik noem: open gezicht. Er zit geen gladde verkoper tegenover me. Het gesprek dat zal volgen, bevestigt trouwens dat beeld.

'Waarom een vakgarage?', vraagt mijn baas. '….Dat komt door de sterke samenwerking met 'vak'genoten om de dienstverlening en de branche te versterken. Denk aan de pechdiensten, onderdelen, gereedschap e.d. Wij zijn daar trouwens als eerste in Nederland mee begonnen. Vanuit hier werd het gehanteerde model als voorbeeld bij andere garages geïntroduceerd.' Mathé is trouwens een van de twee Straathofs (of -hoven) die de zaak leiden. De ander is zijn twee jaar oudere broer Arjan. Die laatste richt zich meer op de in- en verkoop. Mathé op alle andere aspecten zoals bijvoorbeeld personeelsbeleid. Vader Hans, zeventig jaar inmiddels, helpt regelmatig nog mee bij mindere bezetting of op zaterdag. Deze automaniak heeft in 1985 de garage opgezet. Hij gebruikte daarvoor deels het land van zijn familie dat als graasgrond diende bij de boerderij. Die boerderij is er nog immer. Hij staat aan de overkant en wordt zelfs deels nog gerund door een Straathof.

Deze informatie wordt me zelfs deels door een klant verteld. We staan namelijk nu inmiddels in de showroom. Ik probeer een goede occasion te verkopen, maar de senior tegenover me, genaamd Joop Kret, is al reeds voorzien. Hij is hier alleen maar voor extra wensen voor zijn nieuwe wagen. Kret, als bekend lokaal fotograaf en ooit gelieerd aan Oud-Alkemade, geeft gratis advies over het behoud van mooie locatiefoto's in de showroom.

Deze vakgarage richt zich in de verkoop niet op één vast merk, wordt mij in een spoedcursus Straathof geleerd. Het bedrijf heeft zo'n vijftien man persoon en het verloop is niet groot. Sommigen zijn direct vanuit school hier komen werken en werken er nog steeds. Ik probeer Mathé een beetje uit zijn tent te lokken. Ik vraag hem of ik als kersverse verkoper wat trucjes kan leren om op slimmer wijze een auto aan een klant te verkopen. Maar ik kom bedrogen uit met mijn slinkse bedoelingen. 'Zo werkt dat niet hier in de praktijk. Wij begeleiden de klant eerder naar een keuze. We proberen zoveel mogelijk de behoefte van iemand te achterhalen om daar aan tegemoet te komen. We zijn er nooit op uit om te pushen'. Mathé vertelt wel een anekdote waarin hij het bekende fenomeen uitlegt dat een klant geen beslissing durft te nemen terwijl de keuze al lang is gemaakt. Hij geeft ook een voorbeeld van dat bij een aankoop soms een familielid meekomt en die dan uit enthousiasme ook een auto koopt. 'En daarna zelfs anderen in die familie…', glundert mijn baas. Ik zie eventjes een euroteken oplichten in zijn ogen. Grapje!

Van der Lem heeft van de directie nu geproefd; hij moet maar eens de werkvloer op…. In het magazijn waar het heerlijk naar de olie en lakjes ruikt, krijg ik een overall op maat aangemeten. Voor mij een unicum want ik heb twee linkerhanden en met autotechniek heb ik niet zoveel op. Sterker… ik heb ooit mijn auto verkocht aan een garage. Die garagehouder vroeg mij toen: 'heeft u uw auto zelf in de lak gezet?' Ja zei ik. 'Nou, daar moet u niet uw beroep van maken', kreeg ik toen te horen. Nu sta ik naast chef garage Ruud Zoetendaal onder een opgekrikte wagen te tectyleren. Dat u het mag meemaken! Dat gebeurt overigens met een spuitbus dat tectyleren. Het is een middel om preventief roestvorming tegen te gaan. Ik heb er aardigheid in. Ik zal voortaan wat vriendelijker zijn voor mijn eigen wagen. Geheel in mijn sas en kijkend om me heen, zeg ik weer tot mijzelf: fijne mensen, fijne zaak, fijne bazen, fijn dorp!