• ROBERTJOORE fotobureua R&M Joore
  • Iris Versteeg

Wereldreis door Kaag en Braassem deel 7: Kaag

KAAG EN BRAASSEM Een vrouw die anoniem wilde blijven, mailde me dagen geleden. Zij wilde wel als gids optreden tijdens mijn bezoek aan Kaag oftewel De Kaag. Aan haar emailadres viel niets te ontcijferen helaas.

VRIENDELIJKE VERRASSING Ze bleek echter een vriendelijke verrassing toen ik haar vroeg in de zondagmiddag ontmoette bij De Paerdebrug in Rijpwetering. We fietsten al keuvelend richting camping Spijkerboor dat aan Warmond grenst. Daar pendelt ook een felgeel pontje naar Kaageiland. Eens per half uur doet die dat. We kwamen net op tijd aan bij het vaartuigje. Er was zelfs sprake van filevorming. Kaageiland is nog immer populair blijkbaar. Alle zitplaatsen op het pontje waren bezet. Mijn gids kreeg zodoende heel knus een schootplek. Na tien minuten de passerende patsers op het water te hebben aanschouwd, zetten we voet aan wal op Kaageiland.

VAN LENT Prominent aanwezig op het eiland is scheepswerf Royal van Lent, onderdeel van Feadship, bouwers van mega-jachten. De scheepswerf is al sinds 1849 gevestigd op het eiland, en de loods is een gezichtsbepalende constructie op het eiland. Het eiland trok ook diverse kunstenaars, zoals Cornelis Vreedenburgh, Abram Segaar en Marinus Heijnes. De naam Kaghe of Caghe, wat "buitendijks land" betekent (gerelateerd aan kaai of kade voor de dijk zelf), komt voor het eerst voor in 1308 lees ik op de wiki. Dorpen met een zelfde betekenis zijn Koog aan de Zaan in Noord-Holland en De Koog op Texel. Tot aan het eind van de 16e eeuw was Kaag het grootste dorp van het gebied Alkemade. Doordat het een eiland is, had het echter niet veel groeimogelijkheden.

KOFFIE Ik sprak bij aankomst op kaageiland direct mijn veto uit: koffie! Zo zaten mijn gids en ik al snel aan de cappuccino bij het chique Tante Kee. Alle patsers die we al gezien hadden op het water, leken daar een reünie te hebben. Nog nooit zoveel rode broeken per m2 gezien. Mijn gids vroeg veelbetekenend de kaart. Wat galant dacht ik. Het water liep uit de mond bij het zien van kreeft, poulet noir en roos toe. Ze wimpelde het echter af. Een kwartier later zat ik op een bankje bij het Laarzenpad aan haar zelf gebakken haverkoek. Heel lekker, maar toch... Het Laarzenpad zelf betrof vervolgens een fijne wandeling door de aansluitende polder waarbij laarzen inderdaad geen overbodige luxe zijn. Uw wereldreiziger moest tot slot zich zelf per vlot over de baren trekken. Op dat moment hielden we het nog droog, maar...

DRUPPELDICHTHEID Regendruppels. Eerst een beetje. Al snel een beetje veel. Snel begaven we ons in het Kaasmuseum van Kaageiland. Terwijl ik de tijd doodde met nog een rondje in het schattige museumpje, nam ik happen van een bruin puntje met misschien wel de heerlijkste oude boerenkaas van ons land, bereid uit melk van de blaarkop koe. Ik analyseerde de waterplassen buiten op druppeldichtheid. Op de fiets reden we nog even door alle nauwe straatjes en bewonderden de o zo Hollands ogen huizen. Die zouden vaak niet misstaan in de Zaanse Schans zelfs. Via de andere pont verlieten we voldaan het prachtige eiland.

Label:

Wereldreis