• Ton Wesselius
  • Ron van der Lem
  • Ron van der Lem
  • Ron van der Lem
  • Ron van der Lem
  • Ron van der Lem
  • Ron van der Lem

Wereldreis door Kaag en Braassem deel 2: Hoogmade

Dat is niet de bedoeling! Het moet zo zijn dat wanneer je op wereldreis gaat en op deze dag een bezoek brengt aan Hoogmade, dat de zon ook een beetje meewerkt. Dat doet 'ie al maanden dus waarom nu niet? Nee! Het is druilerig buiten, waardoor de zin om buiten iets te doen wat minder is. Maar goed: wat sterke koffie door de loden pijp en daar gaan we. Vanuit mijn huis is het twee uur lopen naar Hoogmade. Wie durft nog te beweren dat Kaag en Braassem een kleine gemeente is? Ondertussen ben ik aan het wandelen. Ik neem een lelijk wandelpad, pal achter de A4 om stukken af te snijden. Daarna ontvangt een warm lappengedeelte van polderlandschap me en ben ik weer happy. Het glimt van de dauw en de luchtvochtigheid van de laatste 24 uur. Hier ben ik voor gekomen: groen, molens, polder, water en… sterke verhalen. In de sloten bloeien boeketten Zwanenbloemen al mooi in het zachtpaars.

KIPPEN Ik loop via het Veenderpolderpad. Ik struikel zowat over een witte kip met overwegend zwarte kuikens. In de laatste bocht voor het rechte stuk zie ik dat ze bij Den Breejen al hard aan het werk zijn met enorme graafmachines. Ze verstoren mijn rust. Even voor het bord Hoogmade staan oudere campers geparkeerd langs de weg. Mag dat eigenlijk? Who cares. Ze staan in een mooi gebied. Jammer dat de A4 op de achtergrond de zaak een beetje verpest.

WEGGEVERTJE Weet u dat Hoogmade eigenlijk een weggevertje is geweest? Hoogmade werd in 1252 voor het eerst genoemd in schriftelijke bronnen wanneer het wordt geschonken aan Dirk van Poelgeest, lage adel uit Koudekerk aan de Rijn. Waarschijnlijk wegens diens bijdrage aan een oorlog van de Graaf van Holland destijds. Het tweede lid van de naam 'made' heeft niets met vliegen te maken; het betekent 'hooiland' (vergelijk ook Alkemade). Hoogmade was van circa 1255 tot 1572 een hoge heerlijkheid. De heer van Hoogmade was gerechtigd zware straffen uit te spreken, waaronder de doodstraf. Daarna werd Hoogmade wegens insolvabiliteit door de weduwe van Poelgeest verkocht aan de rijke koopman Cornelis Sprongh voor 60 duizend gulden en werd het een lage heerlijkheid. In de Franse tijd werden de heerlijke rechten, vanaf 1795, afgeschaft en werden de heerlijkheden (en daarmee het feodalisme) opgeheven. In de 19de eeuw is het dorp in verval geraakt. De Does vertakt zich in de Rijn. In die eeuw raakte het water geblokkeerd voor scheepvaart bij Utrecht waardoor men niet meer langs Hoogmade voer. In de jaren vijftig van de 20ste eeuw kwam gelukkig een kentering en is men begonnen aan de herontwikkeling van het mooie dorp.

Tot 1855 was Hoogmade een zelfstandige gemeente. Daarna werd het achtereenvolgens onderdeel van de gemeente Woubrugge (1855), van de gemeente Jacobswoude (1991) en van de gemeente Kaag en Braassem (1 januari 2009), een samengaan van Alkemade en Jacobswoude. Het dorp is trouwens nog steeds een 'heerlijkheid'.

GEEN KOFFIE Ik loop langs het etablissement 'Kom Eten', maar die gaan pas om 11 uur open. Zojuist trof ik al een dichte deur bij de Kromme Does, dus koffie zit er nog niet in voor mij. Bij de halte van bus 182 zit een meisje in haar mobiel gedoken. Aan de kade ligt een boot met de stoere naam Orka. Nu ik er doorheen wandel, valt het me op dat er zo weinig mensen op straat lopen in het dorp. Behalve dan in de buurt van het winkelcentrumpje. Voor mij geldt momenteel 'ook al erger je je groen en geel, in Hoogmade gebeurt toch echt niet veel'. Ik lijk Herman Finkers wel….

HORTA CLEMENTIA In de middag loop ik langs bij Annemarie Neijman van Horta Clementia, een begrip in het dorp inmiddels. Zij heeft haar tuin opengesteld voor elke passant, dus ook voor mij. Er komt een hoop geluid vanuit het sfeervol ingerichte huis. Wat blijkt, er schijnt een tuinclub uit Pijnacker op visite te zijn. Die zitten in een kring in de huiskamer gezellig aan de thee met een lavendel- en rozemarijnkoekje. Die koekjes zijn gemaakt door Annemarie, een vrouw die volgens mij bestaat uit het dienen van haar medemens. Ze vertelt haar gasten de geschiedenis van Horta. Ik mag zo maar aanschuiven. Zo hoor ik dat dit huis van oorsprong een boerderij was en uit 1823 stamt. Vanaf 1963 heeft de ma van Annemarie er een schitterende tuin opgebouwd. De inspiratie werd zelfs in Engeland opgedaan. Vanaf 1986 bestiert na een slopend ziektebed van ma, haar dochter het hebben en houden. In de tuin staat een unieke Noordhollandse suikerpeer. Deze boom is 167 jaar oud en levert jaarlijks zo'n driehonderd peren op. Onze gastvrouw at dit vroeger als toetje en verwerkt nu haar peren in taarten. Je krijgt honger bij het horen van deze verhalen. Ik kijk op mijn horloge. Ja, ik kan zonder gene nu bij Kom Eten binnenstappen!

Dit was het verslag van mijn bezoek aan het mooie Hoogmade. Mocht u ludieke publiciteit willen voor iets dat u als bedrijf, familie of bewoner raakt of uitvoert in Nieuwe Wetering (7 juli), Roelofarendsveen (19 juli), Rijpwetering (26 juli), Woubrugge (2 augustus), Kaag (9 augustus) of Rijnsaterwoude (16 augustus), neem dan vrijblijvend contact op via ronvanderlem@outlook.com. Er is ook een smaakvolle facebookpagina waar online de actuele belevenissen zijn te volgen: wereldreiskaagenbraassem.

Label:

Wereldreis