• Ron
  • Ron

Kapper Gert bedankt allen; na zestig jaar blijft de schaar nu in een la

OUDE WETERING Na zestig prachtige jaren is het welletjes. Gert van Staveren, 'onze' k&b-kapper, is ermee gestopt.

Ron van der Lem

Nadat hij in januari vanwege hartfalen, ingrepen heeft ondergaan en wekenlang moest revalideren, nam hij het besluit dat het mooi is geweest. Zonder poespas heeft hij zijn zaak officieel nu gesloten. Sinds dit nieuwe jaar heeft hij al niet meer geknipt. Een tijdperk is voorbij. een stukje lokale cultuur gaat daarmee aan ons verloren.

We zitten in het knusse huis van Gert van Staveren, naast zijn kapperszaak aan de Weteringse Ringvaart in de Kerkstraat. Van Staveren, nog verbazend goed in het haar, zit pontificaal en netjes gekleed op zijn bank en nipt aan een wel verdiend wijntje, want het immers bijna weekend en…. dochter Corine (Marion is er nu even niet) is er ook. '… en dan mag het!', laat hij ons grinnikend weten. De kapper gaat er even goed voor zitten, want hij wil duidelijk iets kwijt aan de gemeenschap. Vandaar het verzoek om een artikel in dit blad.

'Ik wil iedereen bedanken voor zestig jaar vertrouwen, voor zestig jaar verhalen en voor zestig jaar eten te hebben'. Kijk, dat zijn nog eens woorden van dankbaarheid! Daar worden we gewoon stil van, zo gezeten tegenover de vijfentachtig jarige mastodont in het friseurvak. En zoals je hem ook zo hoort praten, weet je dat het diep maar dan ook diep vanuit zijn hart komt, zulke woorden.

Nu we het toch over zijn hart hebben…. Daar komt het allemaal door, uiteraard. Zoals al gememoreerd: Van Staveren kreeg eind vorig jaar gezondheidsproblemen. Met het mondje, de hersenen en met de handjes was en is volstrekt niks mis. Met het rechtergedeelte van zijn hart was het anders gesteld. Daar zat teveel vocht achter. Het vitale lichaamsdeel pompte daardoor minder sterk. Het lijkt wel pure symboliek dit lichamelijke euvel. Het immers zo en dat is geen publieke geheim, dat bij Van Staveren in zijn leven iets of beter gezegd: iemand uit zijn hart en leven is gerukt. Zijn trouwste compagnon, zijn steun en toeverlaat in wel zevenenvijftig jaar, zijn buurmeisje van verderop, ja zijn vrouw. Zij is een jaar geleden overleden. En zoiets indringends doet je niet bewegen om een knalfeest te organiseren als afsluiting van de zaak na al die jaren. Daarom dus op deze manier waardig afscheid nemen. De deur blijft gesloten. De drogisterijspulletjes worden verkocht ('heb je 100 euro bij je? Mag je alles meenemen….'). Maar iedereen blijft welkom om een praatje te maken en een bakkie te doen. De kappersruimte blijft gewoon in takt en is nu een logisch onderdeel van het huis geworden. Mooier kan toch eigenlijk niet?

Gelukkig gaat het weer goed met hem. Dat zie je er helemaal aan af. Van Staveren zit heerlijk ontspannen grapjes te maken en Corine kijkt vanuit een andere stoel bemoedigend vol liefde toe. De nestor kapper laat terloops twee enorme plakkaten zien: twee ridderordes zijn het. Verdiend in tientallen jaren. Een beloning voor al zijn vrijwilligerswerk en maatschappelijke initiatieven. Hij was de man die ooit begon aan een middenstandsvereniging hier in het dorp. Of met evenementen met stalletjes die nu uitgemond zijn in de geweldige braderie. Ook aan de non-profit autohulpdienst voor behoeftigen heeft hij meegewerkt. En de puzzelotheek. En Tafeltjedekje. En… En… En…. De sporen zijn verdiend, dat is duidelijk. Voor Van Staveren begint nu een nieuw hoofdstuk. 'Lekker schoffelen en wieden in de tuin. Buiten genieten van de passanten en bootjes. Kaarten….' Nee, niks meer mis met hem. U kunt hem blijven zien crossen met zijn scootmobiel in de buurt. Hij staat nog midden in het leven.

Dus mensen….. Blijf gerust langskomen bij kapper Gert. De koffie smaakt er nog als vanouds. Maar kom niet allemaal tegelijk graag!