• PR

Corso

Dit jaar ga ik voor het eerst meedoen aan de Veense Corso. Voor het eerst sinds ik hier woon. Dus voor het eerst in drieëntwintig jaar. Samen met mijn teamgenoten van Het Veense Hout mengen we ons in de fameuze stoet der zelfkastijders. Niet dat ik verwacht dat u specifiek uw ogen aan mij zal vermoeien, maar mocht u om wat voor reden dan ook mij willen filteren in de bloemenzee op wielen, dan moet ik u teleurstellen. U zult mij niet herkennen. No silver fox on the run volgende week zaterdag. Of laat ik het zo zeggen: niet zichtbaar. Geduld; dat ga ik uitleggen. Als ik verlies met tossen, zit ik in hetgeen we nu knutselen in de avonduren. Dan loop ik uren te zweten over het parcours in iets donkers met hoop ik twee kijkgaten. En dat terwijl u op uw luie gat zit langs de kant van weg. Ongetwijfeld met een dampende bak koffie in de hand en een gevulde koek in de mond. Vergeet uit piëteit niet te zwaaien naar ons. Laat uw medelijden gelden. Als ik de tos niet verlies, zal ik echter meelopen in de stoet in iets dat aan een natuurpark gestalte geeft. Ik denk aan een Freek Vonk-immitatie. Jungle hoed heb ik nog uit mijn Crocodile Dundee periode. En een boa hangt in mijn kleding kast. U hoort het: ik ben er bijna klaar voor. Door mee te lopen in de stoet, hoopt het team extra sympathie en aandacht te kweken bij de gemeenschap voor het dorpspark. We zijn zoals u vast weet in gesprek met de Raad en politieke partijen. Twee weken geleden nog. Toen kwamen we er achter dat de bestemmingsplannen van onze droomlocaties onduidelijk zijn. Dat wordt nu door de gemeente nader geanalyseerd. We zijn dus nog vol op in de race om voor u een stukje extra welzijn te creëren. Hopelijk brult u een steunbetuiging richting ons tijdens de Corso. Doe het in ieder geval voor mijn boa; anders laat ik hem los...